Pinup Girl

^{اين آهنگ توسط عده‌اي از جوانان ايراني‌ به مناسبت چهلم شهدا تهيه و به شهداي راه آزادي تقديم شده است.}

<sup>قسم به بوسه آخر، قسم به تير خلاص
قسم به خون شقايق، نشسته بر تن داس

قسم به آتش پنهان به زير خاكستر
قسم به ناله مادر، قسم به بغض پدر

قسم به مشت برادر، قسم به خشم رفيق
قسم به شعله كبريت و قسم به خواب حريق

قسم به بال پرتو، به عطر فروردين
قسم به نبض ترانه، قسم به خاك زمين

كه خون‌بهاي تو خون سياه جلاد است
سكوت دامنه در انتظار فرياد است

كه خون‌بهاي تو اتمام اين زمستان است
طنين نام تو در ذهن هر خيابان است</sup>

ساعت 3 شب بود كه صدای تلفن , پسری را از خواب بیدار كرد .

 پشت خط مادرش بود .

پسر با عصبانیت گفت :

چرا این وقت شب مرا از خواب بیدار كردی ؟

مادر گفت : 25 سال قبل در همین موقع شب تو مرا از خواب بیدار كردی ؟

فقط خواستم بگویم تولدت مبارك .

پسر از اینكه دل مادرش را شكسته بود تا صبح خوابش نبرد , صبح سراغ مادرش رفت .

وقتی داخل خانه شد مادرش را پشت میز تلفن با شمع نیمه سوخته یافت

ولی مادر دیگر در این دنیا نبود .....

روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای گذشته ی تو، صبوری

روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای آینده ی تو ، دلواپسی

روز مادر یعنی به تعداد آرامش همه خواب های کودکانه تو، بیداری

روز مادر یعنی مرور  9  ماه خاطرات در او زنده بودن و با او تپیدن...

روز مادر یعنی بهانه بوسیدن خستگی دستهایی که عمری به پاک بالیدن تو چروک شد...

روز مادر یعنی بهانه در آغوش کشیدن زنی که نوازشگر همه ی سالهای دلتنگی تو بود...

روز مادر یعنی باز هم بهانه مادر گرفتن....

درزيباترين واژه بر لبان آدمي واژه مادر است. زيباترين خطاب مادر جان است. مادر واژه ايست سرشار از اميد و عشق. واژه اي شيرين و مهربان که از ژرفاي جان بر مي آيد. روزت مبارک مادر

نیاکان ما از چند هزار سال پیش دریافته بودند که هر انسان زنده از تن، جان، روان، وجدان و فروهر (Fravahr) سرشته شده که پویندگی و بالندگی انسان از کوشش و جوشش آن‌هاست.

فروهر از دو واژه‌ی “فره” به معنی جلو، پیش و “وهر” یا ورتی به معنی برنده و کشنده درست شده است و شاید بتوان گفت از نظر زندگی، فروهر بزرگترین و باارزش‌ترین جزء وجود انسان است ، چون پرتوی از هستی بی‌پایان اهورامزداست که انسان را به‌سوی رسایی رهنما می‌شود و وظیفه‌ی پیش‌بری و فرابری، برای انسان به برترین پایه‌ی هستی را داراست. و پس از مرگ با همان پاکی و درستی به اصل خود (اهورامزدا) می‌پیوندد.

امروزه نگاره‌ی زیر بین زرتشتیان نمایانگر شکل فروهر است و به‌عنوان نشانواره‌ی دین زرتشتی به‌کار می‌رود. این نگاره، گذشته‌ی چندین هزارساله داشته و شبیه آن در جاهای دیگر و نزد قوم‌های دیگری دیده شده است ولی شکل کنونی آن در کتیبه‌های هخامنشی بالای سر پادشاهان دیده می‌شود.

گفتم : تو ش‍‍‍‍ـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟                       گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟                       گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟                       گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟                       گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟

             بار ِ دلــتـنگـیـت ُ  بستی ، دیگه وقت رفتنه

                                                                داری میری و فقط خاطره هات سهم منه

             دلم از حادثه خونه ،  چشام از خاطره خیس

                                                                دوس داری برو ولی نامه برامون بنویس

                                                                *

            به تو می رسم اگه موج  ِ مسافر بذاره

                                                               اگه دلبستگیــا  لحظــه ی آخـــر بذاره

          به تو می رسم به تو  پولک نقره کوب ماه !

                                                               به تو می رسم به تو طلای این شب سیاه !

         به تو می رسم به چشم  ِ انتظاری که داری

                                                               به تو می رسم به آغوش  ِ بهاری که داری

        به تو که آینه ها محو تماشات می شدن

                                                               شبای تیره  چراغونی  ِ چشمات می شدن

                                                              *

        می تونی  دل  بـِکــنـــی تا ته ِ  دنیا برسی

                                                              امروزُ رها کنی تا خود  ِ فردا برسی

        می تونی همسفر ِ خاطره های بد باشی

                                                              می تونی راه رسیدن به شبُ بلد باشی

        می تونی تو چار دیوار ِ غربت  ِ دنیا بری

                                                              می تونی هر جا بمونی ،  می تونی هرجا بری

        امّا هرگـــز نمی تونی غمُ تنها بذاری

                                                              تو مســــافری نمی شه غربتُ جا بذاری

        خاطرت هرجا که باشی بازم اینجا می مونه

                                                              تا ابد غصه ی غربت  ، تو دلت جا می مونه

                                                                                      برگزیده از وبلاگ :  سالهای تاکنون

ای جان...

جشن مهرگان متعلق به فرشته بزرگ مهر است و برابر با مهرروز (شانزدهم مهر) است و مطابق گاهنمای کنونی دهم مهر می باشد این جشن فرخنده و زیبا در گذشته میان ایرانیان مقامی بسیار ارجمند در حد نوروز داشت و همانگونه که ایرانیان نوروز را بواسطه پایان سرما و آغاز بهار جشن می گیرندمهرگانرا نیزدر نیمه سال و با پایان فصل گرما و شروع سرما جشن می گرفتند آداب و رسوم آن بسیار شبیه به نوروز است و همانطور که نوروز را به  پادشاه افسانه ای ایران جمشید نسبت می دهند مهرگانرا نیز به فتح و پیروزی فریدون دیگر قهرمان ایرانی بر ضحاک نسبت داده می شود ولی در حالت کلی چون ایزد مهر نزد کلیه اقوام آریایی سابقه ای دیرین دارد و قدیمیترین آیین آریاییان می باشد نزد هر دو دسته ایرانیان و هندوان در یک روز گرامی داشته می شود  و مهردر زبان سانسکریت هم بمعنی دوستی است و در وید کتاب مذهبی برهمنان مانند اوستا ایزد روشنایی و فروغ می باشد و زرتشتیان بپرستشگاه خویش درب مهر گویند هر دو جشن مهرگان و نوروز  از آثار درخشان و جاودان ایران زمین هستند و برماست که این دو میراث گرانقدر نیاکانمان را همچون دو گنجینه گرانبها سینه به سینه و نسل به نسل انتقال دهیم  چرا که هویت و پهنای مرز ایران زمین را این دو جشن به وضوح نشان می دهد و هر کجا نوروز و مهرگان جشن گرفته شود آنجا ایران است و هر که ایندو جشن با شکوه و زیبا را برگزار کند ایرانی. مهرگان و نوروز در کنار یکدیگر هزاران سال است که همانند دو  ستون محکم و استوار پایه های استقلال و فرهنگ ایرانی را حفظ نموده اند و آنرا از هجوم تازی و بیگانه محفوظ داشته اند و در هر زمانی که قدرت حاکمه نتوانسته استقلال ایران را حفظ کند و سرزمین عزیزمان گرفتار قومی بیگانه گشت و به چند پاره تقسیم گردید برگزاری همین آیین های ساده ولی سحر انگیز ایرانیان را همدل ساخته و بار دیگر کنار هم جمع نمود .متاسفانه از آیین مهرگان امروزه جزء میان زرتشتیان اثری باقی نمانده و این آیین ملی که همانند نوروز به تک تک ایرانیان تعلق دارد به روحی تازه و همتی ملی نیاز دارد تا دوباره مانند گذشته جایگاه خود را بازیابد و احیاء گردد .دوستان گرامی اگر به اهمیت و جایگاه این جشن فرخنده پی برده اید بر عهده ما جوانان ایران زمین است که با اراده و کوشش خویش مهرگان را دوباره نزد خانواده های خود زنده کنیم اینکه به جای یکبار در سال دوبارپای سفره هفت چین (هفت سین در نوروز)بشینیم به شادی و سرور و نیایش پروردگار بپردازیم و به دیدار هم رفته و از احوال یکدیگر جویا شویم و به برطرف ساختن کدورتها و قهرها و جداییها  بپردازیم مطمئنا نه تنها به مذاق هیچ کسی بد نخواهد آمد بلکه با استقبال بزرگترهایمان نیز همراه خواهد شد .اما اینکه از هزاران سال پیش تا کنون چگونه این جشن برگزار می شود :

((طول مدت جشن ۶روز و از مهرروز آغاز و به رامروز ختم می شودپادشاهان تاجی به شکل خورشید که در آن دایره ای مانند چرخ چسبیده بود به سر می گذاشتند در جشن مهرگان مردی با صدای رسا ندا می داد ای فرشتگان بسوی دنیا بشتابید و جهان را از گزند اهریمنان برهانید . پادشاهان لباسهای گرانبهای ارغوانی می پوشیدند و با باده خواری در این جشن می رقصیدند موبد موبدان خوانچه ای که در آن لیمو شکر نیلوفر سیب به انار و یک خوشه انگور سفید و هفت دانه مورد گذاشته بود نزد شاه می آورد. در این روز پارسیان مشک و عنبر و عود به یکدیگر می دادند و توده های مردم برای پادشاه پیشکش می آوردند . زرتشتیان در روز مهر از ماه مهر به نیایشگاهها رفته و با تهیه خوراک های سنتی از یکدیگر پذیرایی می کنند و با سخنرانی های ملی و آیینی سرود و شعر و دکلمه جشن مهرگان را با شادی برپا می کنند . در برخی روستاها جشن مهرگان با ساز همراه است روز پنجم پس از مهرگان گروهی از اهالی روستا که بیشتر آنانرا جوانان تشکیل می دهند در محل آدریان و یا سرچشمه و قنات گرد هم می آیند و یکی از هنرمندان روستا به وسیله سرنا و هنرمند دیگر با دف گروه را همراهی میکند آنها با هم حرکت کرده و از یک سوی روستا و اولین خانه شروع می کنند و با شادی به خانه ها وارد می شوند کدبانوی هر خانه نخست آینه وگلاب می آورد اندکی گلاب در دست افراد میریزد و آینه را در برابر چهره آنها نگه می دارد و سپس آجیلی را که فراهم نموده به همه تعارف می کند آجیل مخلوطی از تخم کدو آفتابگردان و نخودچی کشمش است و با شربت و چای نیز پذیرایی خود را انجام می دهند آنگاه یکی از افراد گروه ساز که صدایی رسا دارد اسامی کسانی که پیش از این در خانه سکونت داشته و اکنون فوت کرده اند باز می گوید و برای همه آمرزش و شادی روان آرزو می کند .بعد از آن بشقابی از لرک (نوعی آجیل)از این خانه دریافت می کنند و در دستمال بزرگی که بر کمر بسته اند می ریزند و از خانه با ساز و شادی بیرون می آیند و به خانه بعدی می رود و چنان که در خانه ای بسته باشد برای لحظه ای بیرون خانه می ایستد و با بیان اسامی درگذشتگان این خانه بر روان و فروهر آنها درود می فرستد دادن پول و میوه هم مرسوم است تا برای جشن استفاده شود نسبت به جمعیت لورگ (نان مخصوص)تهیه شده و گوشت های بریان شده را به قطعات کوچک تبدیل می کنند و با مقداری سبزی میان دو عدد لورگ می گذارند و موبد ده نیز هنگام اجرای گاهنبار میوه ها را به قطعات کوچک تقسیم کرده و پس از پایان مراسم به همه میوه تعارف می شود. مردم تا آنجا که امکان دارد با لباسهای ارغوانی گرد هم آمده و به رقص و شادی می پردازند و هر یک چند نبشته شاد باش (کارت تبریک) برای هدیه به همراه دارند. سفره مهرگان شامل گل و ریحان و آجیل و بوهای خوش کتاب مقدس (قرآن یا اوستا)آینه سرمه دان شربت یا شراب  شیرینی انار سیب و آویشن کاسه ای پر از آب و سکه و ظرفهایی از سنجد و بادام میباشد ضمن اینکه اسفند و عود نیز می سوزانند))

شاگردی از استادش پرسید:" عشق چست؟ "
استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی! "
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: "چه آوردی؟ "
و شاگرد با حسرت جواب داد: " هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم ."
استاد گفت: " عشق یعنی همین! "

شاگرد پرسید: " پس ازدواج چیست؟ "
استاد به سخن آمد که : " به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! "
شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم، انتخاب کردم. ترسیدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم."
استاد باز گفت: " ازدواج هم یعنی همین!!

تو میگی بارون رو دوست داری اما وقتی بارون میاد چترت رو باز میکنی

تو میگی باد رو دوست داری اما وقتی باد میاد پنجره ها رو میبندی

تو میگی آفتاب رو دوست داری اما وقتی می تابه پرده ها رو می اندازی

حالا فهمیدی که چرا میترسم وقتی میگی:

           «  دوستت دارم » ؟

بنگر بر من دلسوخته در اين شب تار اين منِ دربدر و خسته دل و بي پر و بال بال پرواز تو بودي و کنون بي پر و بالم بي تو بي تو و با تو دگر شوق به پروازم نيست! من زمين مانم و پرواز ارزاني تو...

اینم آلبوم جدید iSMAiL Y.K به نام Bas gaza !!!!!!!!!!!

توصیه میکنم حتماً دانلود کنید!!!!!!!!!!!

http://bia2urmia.com/More-303.ASPX

پاییز دوستت دارم ولی
نمی دونم چطور بگم
پاییز همه چیم اون شده
تولد دوبارم  امید زندگیم شده
پاییز اگه دوستت دارم
بیشتر به خاطر اونه
پاییز حسودی نکنی
تمام زندگیم اونه...

و در نهایت تقدیر آدم وسوسه شد و حوا بهانه بودن و عشق دارویی که گاه نوشدارو:

حوا اگر نبود تو آدم نمی شدی       تو اشرف خلایق عالم نمی شدی

   شر بودی و برای خدا دردسر         حوا اگر نبود از سر او کم نمی شدی

یک شب در انزوای زمان خاک می شدی 

 دیگر حریف لشکر ماتم نمی شدی

       در جنگل مجعد و ممنوعه خدا         گندم که هیچ لایق جو هم نمی شدی

     باید قبول کرد که حوا اگر نبود           اصلا بساط عشق فراهم نمی شدی

            حوا تو هم بدان اگر آدمی نبود        هاجر، سمیه ، فاطمه ، مریم نمی شدی...

در رهگذر زمستان بودم که بهار چشمانت در نگاهم پیدا شد و چشمانم غرق نگاه بهاری تو شد، بی انتها بود مثل آبی دریا ، زیبا بود مثل غروب خورشید و دلچسب بود مثل بوییدن گل های مریم ...

قشنگ ترین ترانه ها ، سبزترین بها رها و قرمزترین شادی ها و لطیف ترین گل ها و آبی ترین آسمان ها را تقدیمت می کنم و آرزوهایم  آرزوهای توست.

ای کاش بزرگ نمی شدم ! ای کاش همان کودکی بودم که نمی دانست ، هیچ چیز را نمی دانست ، سکوت همه فضای خالی وجودم را پرمی کند. کاش می شد این سکوت با پلک زدن هایت به پایان رسد ودیگر هیچ وقت این سکوت مرگبار به سراغمان نیاید...

عطر عبورت در یادم هست ، نگا ه پر معنایت  شب ها چراغم است.

تو دریایی ترین ، آبی و آرام و بی پایان ، ولی من موجی گرفتار اسیر دست طوفان هستم ؛ کاش می شد با دستانت مرا از دست طوفان وحشتناک دلهره نجات دهی...

همه جاي دنيا پسر ها و دختر ها در روز نيم ساعت با هم هستند و بيست و سه ساعت و نيم ديگه رو به کارهاي عادي زندگي خودشون مشغولن(خوردن ? خوابيدن? مطالعه? درس خوندن? کار کردن و..) اما تو ايران دختر ها و پسر ها بيست و سه ساعت و نيم به اين فکر مي کنن که چطوري ميشه نيم ساعت با هم باشن...

دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟ گفت نه .گفت دوستم داري؟گفت نوچ! گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا؟دختره چشماش پر از اشک شد. هيچي نگفت:پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي زيبا ترين هستي.تورودوست ندارم چون عاشقتم. اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم ميميرم...

گوش کن به سکوت غروب ، به صدای خاموش پرندگان ، به صدای بی روح صبح.

و تو ای عزیزترین بعد از خدا، تو ای شمع همیشه روشن ، و تو ای لطیف تر از گل ، گوش کن به صدای قلبم که برگرفته ازعشق جاودانی توست.

تو ای جاودانه ترین عشق بدان چون سایه ای  در کنارت میمانم ، تو ای پاک تر از باران و زیباتر از خورشید، با قلبی به پهنای آسمان ، آکنده از حصا ر تن به آغوشت خواهم شتافت ؛

پس دریاب عشق دور از معشوق را، تا دریابم که با تو خوشبخت ترین انسانم...

با تو این تن شکسته داره کم کم جون میگیره! آخرین ذرات موندن تو ی رگهام نمی میره! با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من!دیگه از مرگ نمیترسم عاشق شهامتم من!اگه رو حصیر نشینم اگه هیچ نداشته باشم!با تو من مالک دنیام بی تو در نهایتم من!

با تو...

با تو شاه ماهی دریا بی تو برگ خشک تو ساحل!با تو شکل یک حماسه بی تو یک کلام وافر!بی تو من هیچی نمی خوام از این عمری که دو روزه!نرو تا غم واسه قلبم پیرهنی از عزا بدوزه...                                    

شب است و ماه میرقصد،ستاره نقره میپاشد،نسیم پونه ها عطرشقایقها...زلبهای هوس انگیزاوبوسه میماسد؛نه دستی گرم میخواهم نه پایی گرم درکویرخشک قلبم آهسته راه میرود...
خدایا خالقا بس کن توظلمت را!!!!
تودرقرآن جاویدت هزاران وعده ها دادی!تو میگفتی که نامردان بهشت را نمیبینند...بیا بنگرکاخ بهشت را!!!نامردان عالم زجرعه خون مردم کاخ میسازند..
تو میگفتی اگر اهریمن شهوت برانسان حکم فرما شد،من را درضمیرخشک قلب مغلوب خواهم ساخت.
من اما دیده ام چشمان حسرت بار فرزندی که دراندام لخت مادرش فرزانه میدزدد...تف به این مردانگی!
اگر مردانگی این است به نامردی قسم اگر دست به قرآنت بیارایم...
شب است و ماه میرقصد،ستاره نقره میپاشد من اما در سکوت خلوتم آهسته میگریم...

عزيز تر از جانم زيبا ترين لحظه ام همدلي با تو ست تو برايم تنديس عشقي باور کن عاشق صفا و صميميت وصداقت نهفته در گوهر با ارزش وجودت که حس مي کنم بخشي از وجودم است  شده ام...

دلتنگ تو بودم باز، در پنجره ي فردا تا آنکه تو را ديدم ، در کوچه اي از رويا تصوير تو بود انگار، يا موج صدايت بود چون ماه قدم مي زد، در کوچه شب تنها يک قصه تکراري ست، آشوب دل شاعر شوريده و آشفته ست، روز و شب اين دريا بي واژه - فقط با چشم - گفتم: تو که هستي؟ ها؟ لبخند زدي يعني: يک عاشق بي پروا مي گفتي و مي رفتي، مي رفتي و مي گفتي: آتش زديم شاعر، با اين غزل زيبا! بين خودمان باشد، اين مصرع پاياني ليلاي مني امروز، مجنون توام حالا